De Aloë is een succulent bestaande uit ongeveer 500 soorten die behoort tot de familie van Asphodelaceae. Het is niet helemaal duidelijk waar de plant oorspronkelijk vandaan komt,  men heeft een vermoeden dat de plant van origine van het Arabisch schiereiland komt. Vandaag de dag vindt men de plant terug over de gehele wereld van het middellandse zeegebied, tot Azië, Afrika en Australie. De twee bekendste soorten die worden geteelt voor hun medicinale eigenschappen is Aloe vera en Aloe Barbadensis Miller. De laatste heeft nog meer medicinale eigenschappen dan Aloe vera. De acemannaan of ook bekend als aloverasa , is een polysaccharide die voorkomt in de Aloë vera bladeren en is een van de belangrijkste actieve ingrediënten . Verschillende wetenschappelijke studies hebben zijn stimulerende effecten op het immuunsysteem als antiviraal aangetoond: het verhoogt de weerstand van ons lichaam tegen parasieten, virussen en bacteriën. Recente studies hebben een ander actief bestanddeel geïdentificeerd, aloeride, dat dezelfde effecten heeft als de acemannan. Aloë vera wordt zowel intern als extern op mensen gebruikt als volks- of alternatieve geneeskunde. Bestanddelen van Aloë hebben de mogelijkheid aangetoond om de tumorgroei te remmen in dierstudies.


Ik dacht altijd dat het geslacht Aloë alleen geschikt is voor de warmere landen en niet voor het klimaat in Nederland. Totdat ik op een dag een keer bij kwekerij Tuingoed Foltz kwam en daar enkele Aloes zag die hier een kans maken in de tuin.  Om een Aloe door de winter te krijgen, moet deze kurkdroog staan in de winter. Wij krijgen onze Aloe striatula zonder problemen door de winter van 16/17. Onze plant staat voor hoge muur van onze loods op het zuiden en de plant staat in zeer schrale zandgrond met een goede drainage. Het is nog wel de vraag of de plant in zulke arme grond kan bloeien, maar dat zien we dan wel weer.


Aloe striatulaAloe striatula: Waarschijnlijk de meest winterharde Aloë. De bladeren van striatula zijn donkergroen en hebben veel kleine witte tanden langs de randen en de bloemkleur is roodachtig oranje. Het Latijnse woord "striatula" betekent "kleine strepen" en verwijst naar de dunne donkergroene strepen die te zien zijn op de bladscheden van de plant. Onze plant staat voor een zuidmuur in arme zandgrond.


2018 update: Wij hebben deze plant in de tuin sinds de zomer van 2016 en de plant is de winter van 2016/2017  en 2017/2018 goed doorgekomen, onbeschermd met minimale bladschade.


2019 Ik heb nu gewortelde stekken van Aloe striatula var casei en die variëteit kan nog meer vorst verdragen



Aloe ecklonisAloe ecklonis: Deze Aloe groeit op 2100 meter hoogte. Het is een stamloze aloë met mooie, rechtopstaande, getande bladeren, tot 2 cm hoog en een korte steel van oranjerode bloemen in de zomer. Sterft terug in de winter en keert terug in de lente op elke plaats waar het uitstekende drainage en korrelige grond heeft. Beste in de volle zon.


2018 update: Deze Aloe staat sinds de zomer van 2018 bij ons in de tuin en ik heb één plant in pot staan als back-up.

2019 update: Het ziet er naar uit dat de plant in de tuin dood is, de backup plant moet eerst maar eens een beetje groter worden voordat ik het weer aandurf in de tuin.






A.polyphyllai: Deze Aloe moet winterhard zijn en groeit buiten in de Botanische tuin van Keulen. Deze soort groeit van nature in Zuid Afrika op de Drakensberg en staat bekend om zijn opvallend symmetrische, vijfpuntige spiraal groeiwijze. Deze Aloe  groeit op hoge, bergachtige, met gras begroeide hellingen op hoogten tussen 2.000 en 2.599 m (6.560 en 8.530 voet), en soms hoger op hellingen op het oosten. Hier klampt het zich vast aan rotsachtige spleten en goed doorlatende puinhellingen. Het klimaat is koel in de zomer en in de winter zijn de aloë's vaak bedekt met diepe sneeuw. De regio heeft ook een zeer hoge zomerse regenval en dit vocht wordt versterkt door de wolken die de bergtoppen van Lesotho overspoelen. De planten lijken geen uitlopers te vormen of uitlopers te produceren, maar door de kieming van hun zaden kunnen ze kleine, dichte bosjes vormen.


Verzorging:

Volle zon, extreem goede drainage


Vermeerderen:

Zaaien of stekken. Stekken van Aloe striatula hadden hier binnen 4 weken wortels, zonder stekpoeder of stekgel.


Winterhard:

We kunnen alleen nog maar oordelen over Aloe striatula omdat we de andere soorten nog niet in de tuin hebben. Aloe striatule konden wij zonder veel moeite door de winter krijgen.


Verkrijgbaarheid:

Tuingoed Foltz


Update:Volgens een kennis van mij maakt Aloë aristata en Aloe peglerae hier ook een kans in de tuin, maar ze moeten dan in de winter wel kurkdroog staan.

Artikelen

Albizia

Australische acacias

Australasian plant society UK

Eucalyptus

Follow us on Facebook

Foto`s van onze tuin op Flikr

Geschiedenis van Tropische-tuin

Grevillea

Hakea

Lagerstroemia

Onbekende Australische exoten

Onbekende Chilleense exoten

Rootmaker



Ga naar:

Australische/ NZ pagina

Noord-Amerikaanse pagina

Zuid-Amerikaanse pagina

Mediterrane pagina

Aziatische pagina